بزرگترین حریف آرژانتین، خودش است
سابلا: آماده نباشیم، ایران، بوسنی و نیجریه برایمان زهردار خواهند شد / مسی جانشین ندارد
سرمربی تیم فوتبال آرژانتین گفت: بزرگترین حریف آرژانتین، خودش است و لیونل مسی ستاره ای محسوب می شود که جانشین ندارد.

به گزارشخبرگزاری فارس، آلخاندرو سابلا در گفت وگویی با سایت فیفا نظرش را در مورد چند موضوع از جمله جام جهانی و لیونل مسی بیان کرد.
وی در این مصاحبه عنوان کرد به دقت بازی تمام بازیکنانش را تماشا می کند و زیر نظر می گیرد تا دقیق ترین اطلاعات از شاگردانش را در اختیار داشته باشد.
سابلا که تیمش در جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل با ایران، بوسنی و هرزگوین و نیجریه همگروه است، در بخشی از مصاحبه اش اظهار داشت: بزرگترین حریف ما، خودمان هستیم. اگر در بهترین شرایط آمادگی باشیم می توانیم مشکلات را حل کنیم. بازیکنی مثل لیونل مسی هم در رده ملی و باشگاهی، جایگزین ندارد.
وی نظراتش را اینگونه عنوان کرد:
*آقای سابلا، صادقانه بگویید در فاصله کم تا شروع مسابقات جام جهانی عصبی و ناراحت هستید یا ناراحتی تان کمتر از آن چیزی است که تصور می شود؟
من کسی نیستم که برای مدتی طولانی فکر کند. ابتدا فکر و ذهنم روی مسابقات مقدماتی جام جهانی بود که با رویارویی با پرو و اروگوئه موفق شدیم. بعد بحثبازی های دوستانه مطرح شد و آخر سر هم موضوع قرعه کشی جام جهانی پیش آمد. به سئوال شما واقعا سخت می توان پاسخ داد. باید اضافه کنم هیجان و استرس به هرحال بیشتر شده چون به لحظه موعود یعنی جام جهانی پیوسته نزدیکتر می شویم.
*در مورد جام جهانی فقط با یکسری از اطرافیان صحبت می کنید یا اینکه با اعضای خانواده و دوستان هم در این باره گپ می زنید؟
در این باره کم صحبت می کنم. در خانه سعی می کنم از موضوع فوتبال فاصله بگیرم. خانواده هم در این مورد به من کمک می کند. خانواده ام می داند چه فشاری به من وارد می شود. اعضای خانواده حتی می بینند که در خانه هم گاهی اوقات که در رده باشگاهی کار می کردم در این زمینه ذهنم مشغول می شود. از این جهت اجازه می دهند آرامشم حفظ شود. آخر هفته ها معمولا در اتاق نشیمن می نشینم و بازی تیم های دیگر را از تلویزیون تماشا می کنم. در آن حالت حسابی غرق در تماشای بازی ها می شوم. گاهی هم با دوستانم گپ می زنم. آنها متوجه اند که وقتی در خانه هستم تلاش دارم فشار کاری را از تنم خارج کنم.
*در مورد تیم شما یعنی آرژانتین ۲ جمله اخیرا گفته شده این که آلبی سلسته در یکی از راحت ترین گروه های جام جهانی حضور یافته و در یک دوره جام جهانی فقط تیم های سخت و قدرتمند حضور دارند. کدامیک از این جملات با اعتقاد شما همخوانی دارد؟
صادقانه عرض کنم من حرف سومی می زنم که بین این دو نظریه است. منظورم این است که بزرگترین حریف ما در جام جهانی خودمان هستیم. اگر در بهترین شرایط آمادگی باشیم می توانیم مشکلات را حل کنیم. اگر هم صددرصد آماده نباشیم، یقین بدانید که حریفان خیلی زهردار خواهند بود و گروه وضعیت پیچیده ای به خود می گیرد.
*چطور در جریان بازی هایی که شاگردانتان در تیم های باشگاهی انجام می دهند، قرار می گیرید؟
با هیجانی زیاد این کار را می کنم. گاهی اوقات پیش آمده که تعداد بازی ها زیاد یا همزمان بوده و تماشای آن را بین همکارانم تقسیم کرده ایم. اما یک چیز مشترک وجود دارد که همه بازی ها را عاقبت تماشا می کنیم و امید هم داریم که بازیکنی آسیب نبیند. اگر این اتفاق بیفتد، مطمئنا سردرد نمی گیرم اما وقتی می بینم بازیکنم نقش بر زمین شده، آنوقت است که زیاد نگران می شوم. اگر ببینیم بازیکنم فوری از زمین بلند شده، خب همه چیز روبه راه می شود و نگرانی در کار نیست. اگر هم ببینیم که به خاطر مصدومیت تعویض شده، فوری با او تماس می گیریم… بله، من هم در این حال همراه با بازیکنان ناراحت می شوم.
*در این حالت که فشار زیادی بر شما وارد می شود از دیدن بازی لذت هم می برید؟
فقط از تماشای بازی تیم های که هیچ بازیکنم در آن نباشد، لذت می برم(می خندد).
*با توجه به خطر مصدومیت این سئوال مطرح می شود آیا آرژانتین واقعا «پلان ب» برای بازیکنانی مثل لیونل مسی در صورت مصدومیت دارد؟
داشتن پلان ب یک اجبار برای ما است. به خصوص که بازیکنانی اینچنین در بالاترین سطح فوتبال داریم… البته فهرستی از آلترناتیوهای احتمالی داریم. سعی می کنیم پلان آ و ب خود را با نگاهی واقع بینانه دنبال کنیم. دو پلانی که گاه به هم خیلی نزدیک می شوند. به هرحال باید بسیار مراقب بود.
* نگفتید در پلان ب جانشینی برای مسی دارید؟
بازی های زیادی را بدون لیونل مسی انجام داده ایم اما حقیقت این است که او جایگزین ندارد. هیچ تیم ملی و باشگاهی در دنیا نمی تواند برای بازیکنی در حد و اندازه های مسی، بازیکن جایگزین داشته باشد. او جایگاه بسیار بالایی دارد که وقتی نباشد، عدم حضورش برای تیم دشوار خواهد شد. اگر چنین اتفاقی بیفتد، مجبوریم ببینیم که چه ساختاری را می توانیم طراحی کنیم. البته نگرش تاکتیکی کلی در این زمینه وجود دارد. در بازی که در رم مقابل ایتالیا انجام دادیم، نه او و نه آگوئرو را در زمین داشتیم و با این موضوع هم کنارآمدیم. البته هیچوقت تیمی بدون این نفرات نخواهیم بود. ولی خب اگر زمانی مجبور باشیم، بدیهی است که باید از نو سازماندهی تاکتیکی کنیم.
*دو سال قبل به سایت فیفا گفتید انتقاد را می پذیرید چون نگرش به مسائل را دقیق تر می کند. در این حال بفرمایید چه احساساتی نگرش های منفی که در قبال خط دفاع تیم آرژانتین وجود دارد، برطرف می کند؟
ابتدا بگویم من آنچه در این مورد گفته شده، را منفی ندیدم. آنچه گفته شده قابل درک است. وقتی پتانسیل حمله را با دفاع مقایسه می کنیم بدیهی است که دفاع در مرتبه ای نازل تر قرار می گیرد. من هم سعی می کنم از تمام نظرات استفاده کنم. البته تصمیم گیری در نهایت با من است که چه چیز برای تیم مفید خواهد بود و چه چیز نیز نیست. با گذر زمان آدم یاد می گیرد از یکسری نظرات نسبت به بقیه باورها چگونه بهتر استفاده کند.
*باور دارید برخی منتقدین در اطراف تیم ملی تقرییا وحشیانه نظر می دهند؟
وحشیانه واژه بسیار سنگینی است. به نحوی موضوع تیم ملی آرژانتین، فوتبال کشور و لیگ را بیان می کند. آنچه در تیم های ریورپلات و بوکاجونیورز می افتد، مسلما تاثیر بیشتری نسبت به اتفاقات دیگر باشگاه ها دارد. باید در نظر داشت که از تیم ملی، کل کشور حمایت می کند و هر کسی هم برای خودش نظری دارد. این جور چیزها جزو قواعد بازی است که من از قبل آن را می دانم.
* برخی از رسانه ها به نظر می آید سر یکسری موضوعات با هم متحدند و مرتب فشار می آورند که کارلوس توز عاقبت به تیم ملی دعوت شود. با این مساله چه برخوردی دارید؟
به همان شکلی که گفتم عمل می کنم چون هرچه نباشد هر کس برای خودش نظری دارد. البته همانگونه که قبلا هم گفتم. نقطه نظرات را می خوانم و حرف ها را نیز می شنوم. نگاهی به نظرات می اندازم و بعد سعی می کنم تصمیم های درست را اتخاذ کنم.
*توز با نمایش های خوبی که در فوتبال ایتالیا دارد، روی شما برای انتخابش فشار نمی آورد؟
دوست ندارم درباره بازیکنانی که اینجا نیستند، صحبت کنم. این رویه به نظر می آید بهترین برخورد با همه باشد. نه فقط در مورد توز بلکه در مورد همه همینگونه است.
*مقابل آدم هایی که دنبال موفقیت و بردند، بیشتر می ترسید یا ترس تان از این است که در جام جهانی دچار شکست شوید؟
بدیهی است از شکست احتمالی در جام جهانی می ترسم.
*از موفقیت هم می ترسید؟
موفقیت می تواند خطرناک باشد. آدم باید کاملا محکم باقی بماند. نظرم این است که موقع باخت، آرام باشد و فرو افتادگی به خرج دهد و موقع برد ها نیز، آگاه و در حد خود باقی بماند. بدیهی است خیلی بهتر است که آدم موفق عمل کند تا این که شاهد باخت باشد.
انتهای پیام / د